Pies boi się burzy lub fajerwerków - co zrobić przed hałasem i w jego trakcie

Silna reakcja na grzmoty i fajerwerki nie jest nieposłuszeństwem. Pies może dyszeć, drżeć, chodzić bez celu, szukać ciasnego miejsca, próbować uciekać albo przestać przyjmować jedzenie. W takim momencie priorytetem jest bezpieczeństwo i zmniejszenie liczby bodźców, a nie sprawdzanie, czy pies „da radę”.

Najlepszy plan zaczyna się przed głośnym zdarzeniem. W czasie paniki nie uczymy psa nowych zachowań i nie robimy ekspozycji na siłę.

Wybierz najspokojniejsze pomieszczenie, do którego pies ma swobodny dostęp. Nie zamykaj go tam pierwszy raz dopiero podczas burzy. Miejsce powinno kojarzyć się z odpoczynkiem również w zwykłe dni.

Przygotuj:

• legowisko lub otwarty transporter, jeśli pies już go lubi,
• wodę,
• zasłonięte okna i ograniczone błyski,
• stały, spokojny dźwięk w tle,
• znany koc i rzeczy pachnące domem,
• możliwość schowania się bez wyciągania psa na siłę.

Jeżeli pies wybiera łazienkę, miejsce pod biurkiem albo przestrzeń za fotelem, sprawdź tylko, czy jest tam bezpiecznie. Nie każdy pies chce leżeć obok człowieka.

Jeśli prognoza albo lokalne wydarzenie daje czas na przygotowanie:

1. Wyjdź na spacer wcześniej, zanim zacznie się hałas.
2. Prowadź psa na smyczy i sprawdź zabezpieczenie szelek lub obroży.
3. Zamknij okna, zasłoń rolety i przygotuj spokojny dźwięk w tle.
4. Zostaw psu dostęp do wybranego schronienia.
5. Nie planuj samotnego zostawania, jeśli wiesz, że pies reaguje silnie.

Przed sezonem warto też sprawdzić aktualność danych przy mikroczipie i adresatce. Przestraszony pies może próbować uciec nawet wtedy, gdy wcześniej tego nie robił.

Zachowuj się spokojnie i przewidywalnie. Jeśli pies szuka kontaktu, możesz być obok i odpowiadać na jego potrzebę bliskości. Jeśli się chowa, pozwól mu zostać w kryjówce.

Możesz zaproponować lizanie, żucie albo prostą zabawę węchową, ale tylko wtedy, gdy pies sam chce z niej skorzystać. Odmowa jedzenia przy silnym strachu nie jest uporem.

Nie rób wtedy treningu z nagraniami dźwięków, nie wyciągaj psa „żeby zobaczył, że nic się nie dzieje” i nie karć za szczekanie, drżenie czy próbę ukrycia się. Takie działania mogą zwiększyć poczucie zagrożenia.

Nie podawaj przypadkowych preparatów ani leków bez ustalenia z lekarzem weterynarii. Jeśli reakcja psa jest silna, pomoc farmakologiczna może być częścią planu, ale powinna być dobrana wcześniej i do konkretnego zwierzęcia.

Nie zamykaj też psa w klatce, jeśli wcześniej nie traktował jej jako bezpiecznego miejsca. Przy próbie ucieczki z nieznanego zamknięcia może zrobić sobie krzywdę.

Po burzy albo nocy z fajerwerkami pies może potrzebować więcej snu, spokojniejszych spacerów i mniejszej liczby nowych sytuacji. Nie nadrabiaj następnego dnia intensywnym treningiem.

Zapisz:

• kiedy pojawiły się pierwsze sygnały napięcia,
• czy pies przyjmował jedzenie,
• gdzie próbował się schować,
• jak długo wracał do normalnego zachowania,
• co faktycznie pomagało, a co zwiększało pobudzenie.

Te informacje ułatwiają przygotowanie planu przed kolejnym zdarzeniem.

Skontaktuj się z lekarzem weterynarii, jeśli pies wpada w silną panikę, próbuje uciekać przez drzwi lub okno, długo nie może odzyskać oddechu, robi sobie krzywdę albo reakcje nasilają się z każdym kolejnym zdarzeniem. Nagła, nowa nadwrażliwość na dźwięki również wymaga sprawdzenia tła zdrowotnego.

Praca behawioralna nad dźwiękami powinna odbywać się poza realnym kryzysem, stopniowo i poniżej progu paniki.

• RSPCA: bezpieczeństwo zwierząt podczas fajerwerków
• Blue Cross: psy i burze
• Blue Cross: przygotowanie psa do fajerwerków